Srw-Higurashi

Srw Higurashi Final

โฉมหน้าตัวละครทั้ง13คนครับ

http://www.gamer-gate.net/index.php?a=bbs&b=view&id=37391

บทส่งท้าย "อำลา"

ย้อนรำลึกถึงโศกนาฏกรรมของพวกเขาทั้ง13คน เริ่มที่ชายผู้ซึ่งสูญเสียคนรัก

บรุคลิน : ทำไม...ทำไมต้องฆ่าร้อยโทเคียวสุเกะด้วย!!!!!

เซนเกอร์ : เพราะมันฆ่าโซเฟียน่ะสิ ฮะๆๆๆ

บรุคลิน : คุณโซเฟียไม่ได้มาที่นี่!!!

เซนเกอร์ : โกหก!!!!!! ตายซะเถอะ!!! ย้าก!!!

ต่อด้วยสาวน้อยที่แสนอ่อนโยน ผู้ต้องการให้ทุกคนมีสุขภาพดี

ฟอลก้า : บริท!!!!

ราอูล : คุสึฮะ!!! เธอฆ่าบริท!!!

คุสึฮะ : เค้าแค่หลับอยู่ต่างหากละจ๊ะ พอตื่นขึ้นมาก็จะแข็งแรงๆ ฮะๆๆๆๆๆๆๆ

ทาสึคุ : ใครก็ได้ช่วยด้วย!!!!!

หนุ่มน้อยผมสีม่วงผู้ร่าเริงสุดๆ

อุรุส : อะ...อะไรกัน... ทำไมแรงเยอะยังงี้!!!

อาราโด้ : ตายซะเถอะ!!!!!

กรื๊----ด กรื๊----ด (เสียงเลื่อย)

อุรุส : อ๊ากกกกกก!!!!!

อาราโด้ : ฮึๆๆ ตายซะให้หมด ชั้นไม่เหมือนพวกแกหรอก... ชั้นไม่มีทางเหมือนพวกแก อ๊ะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

ตามด้วยหนุ่มน้อยผม2สีที่สุดแสนจะน่ารัก

ราอูล : โกหกๆๆๆ!!!! นี่แน่ะๆๆ!!!!

ฉึกๆๆๆๆ!!!!!!! (เสียงมีดแทงลงบนร่างของบรุคลินอย่างไม่ยั้ง)

บรุคลิน : ........................................................

ราอูล : ฟีโอน่า!!!!!!!!!!

พี่สาวผมทอง อารมณ์ดี ขี้แกล้ง

เอคเซเลน : แหม~ ชายหญิงนอนในห้องด้วยกัน2ต่อ2ก็ต้องอย่างนั้นอยู่แล้วใช่มั้ยล่ะ ไม่ต้องอายหรอก ฮะๆๆ

ลาเมีย : ...........เรา2คนไม่มีอะไรเกินเลยกันจริงๆ

เอคเซเลน : นังโกหก!!!!! คาหนังคาเขาแล้วยังมาแก้ตัวอีก!!!

พี่สาวคนโตแห่งสคูลกับเกอิมซิสเต็ม

โอวกะ : ปะ..ปวดหัวจังเลย... อ๊ะ!! อ๊า----!!!!!

อาราโด้ : ปะ...เป็นอะไรไปหรอเจ๊โอวกะ!?

โอวกะ : ทุกคนต้องตาย... ตายซะเถอะ!!!!

อาราโด้ : อ๊ากกกก!!!!!!

กัปตันสาวผู้คลั่งไคล้ของน่ารักๆ

เรฟีน่า : แกทำอะไรกับตุ๊กตาของช้านนนน!!!!!

ทาสึคุ : ขะ...ขอโทษครับ เผลอเหยียบง่ะ... (^^;)

เรฟีน่า : เอาตุ๊กตาของชั้นคืนมา!!!!!

ทาสึคุ : !!!!!!!!!

ตามมาด้วยน้องไม้กระดานผู้ร่าเริง

ฟีโอน่า : บอกว่าอย่ามาขวาง!!! อยากตายงั้นเรอะ!!!!!

ปัง!!!! (กระสุนปืนทะลุร่างของราอูล)

ราอูล : อ๊า!!!!

ฟีโอน่า : เอ๊ะ!!ชั้นถือปืนทำไมเนี่ย!!?

ราอูล : อะ..ฟะ..ฟีโอน่า...น้อ...งรัก....

ฟีโอน่า : เกิดอะไรขึ้น!! พี่ราอูล!!!!!!

มาดูนางฟ้าแห่งความรักกันเถอะ

ลาเมีย : เล็งเป้าหมาย... ยิง!!

เอคเซเลน : โอ๊ยยยย!!!!!

เคียวสุเกะ : เอคเซเลน!!! ลาเมีย!! เธอทำอะไรของเธอน่ะ!!!!

ลาเมีย : บอกแล้วไงว่าชั้นคือ W17... ตายซะ!!

สุภาพบุรุษผมแดง ผู้มาจากดวงดาวอันไกลโพ้น

เอคเซเลน : ฟอลก้าเป็นอะไรไปหรอทำไมดูเครียดๆ??

บรุคลิน : ไม่สบายหรอฟอลก้า? กินยามั้ย??

ฟอลก้า : ฆ่า..ฆ่าให้หมด... ชั้นต้องรอดดดดดดด!!!!!!!!!

เอคเซเลน : กรี๊ดดดดดด!!!!!!!

บรุคลิน : อ๊ากกกก!!!!!

พ่อหนุ่มวัยทีน เจ้าของฉายาลัคกี้แมน

เซนเกอร์ : หมดตัวแล้วเว้ย!! แกต้องโกงชั้นแน่ๆเลย!!!

ทาสึคุ : ผมเล่นแฟร์ๆ ไม่มีโกงนะคร้าบ

เซนเกอร์ : ไอ้ขี้โกง!!!

ทาสึคุ : บอกว่าไม่ได้โกงไงเล่า!!!!!!

ผัวะ!!!! (เสียงไม้เบสบอลกระทบกับกะโหลกศีรษะของเซนเกอร์)

แล้วก็มาถึงหนุ่มเข้ม พ่อเสือยิ้มยากประจำบ้าน

เรฟีน่า : กรี๊ดดดด!!!!!

ราอูล : อ๊ากกกก!!!!!

เอคเซเลน : เคียวสุเกะ!!! ทำอย่างนี้ทำไม!!!!

เคียวสุเกะ : เพราะ... เพราะพวกแกคือเหยื่ออันโอชะของเบโอวูล์ฟคนนี้ไงล่ะ ฮ่าๆๆๆ!!!

และแล้วก็มาถึงพ่อฝรั่งผมทอง หวานใจผู้กำกับ

คุสึฮะ : บริทคุง... ศัตรู...บริทคุงเป็นศัตรู...

บรุคลิน : คุสึฮะ!! เกลียดผมแล้วเหรอ!!

คุสึฮะ : ใช่...ชั้นเกลียดศัตรูของชั้น... นั่นก็คือเธอไง...

บรุคลิน : เกลียด..เกลียด.. คุสึฮะเกลียดเรา..คุสึฮะเกลียดเรา...

คุสึฮะ : ชั้นเกลียดบริทคุง... ชั้นเกลียดบริทคุง...

บรุคลิน : เกลียดผมนักหรอ.. งั้นก็อย่าอยู่เลย!! ชิชิโอวเบลด!!!

คุสึฮะ : กรี๊ดดดดดดด!!!!!

 

ทั้งหมดนี้คือเรื่องราวของ "SRW แว่วเสียงเรไร"

ทาสึคุ : โหดจริงๆ...

บรุคลิน : ชั้นสับคุสึฮะเป็นบะช่อเลย (^^;)

เอคเซเลน : ทำให้เราเห็นถึงจุดที่ไม่ดีในตัวเราซึ่งเราควรจะปรับปรุง...

เคียวสุเกะ : ใช้ชีวิตอย่างมีสติ

เซนเกอร์ : มุ่งมั่นสู่อนาคตอันสดใส!!!

ราอูล : ห่างไกลยาเสพติด

ฟอลก้า : ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามผลงานมาตลอดนะครับ

Srw Higurashi จบบริบูรณ์

Srw Higurashi 5

โฉมหน้าตัวละครทั้ง13คนครับ

http://www.gamer-gate.net/index.php?a=bbs&b=view&id=37391

บทที่5 "ฝันที่เป็นจริง"

ตัวเอก : อาราโด้ บาลังก้า

เริ่มต้นที่ ค่ำคืนของชายหนุ่มอารมณ์ดีอาราโด้ ชายหนุ่มผู้ร่าเริงได้ทั้งวี่ทั้งวัน แต่พอตกกลางคืนเขาก็ต้องพบกับฝันร้าย มีศีรษะของเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่หน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกับเขาผุดขึ้นมาจากแขนซ้ายของตนเอง

อุรุส : ผมอยู่นี่... อาราโด้ บาลังก้า ฮึๆๆ

อาราโด้ : !!!!!!!!

มีศีรษะของเด็กผู้ชายอีกคนหนึ่งผุดขึ้นมาจากแขนขวาของเขา

สรีซัส : อาราโด้ บาลังก้า ไอ้คนงี่เง่า!!

อาราโด้ : แก!! พวกแกเป็นใคร!!!

ทันใดนั้นเองศรีษะของเด็กผู้ชายคนที่3ก็ผุดขึ้นมาจากหัวไหล่

อันซัส : ฮึๆๆๆ อาราโด้ บาลังก้า~ ช่างน่ารักน่ากินเสียนี่กระไร ฮึฮะๆๆ

แผลบ!! (เสียงเลียใบหน้าอาราโด้)

อาราโด้ : อย่า อ๊า------!!!!!!!

เขาตกใจตื่นขึ้นมาทันที ทาสึคุรูมเมทของเขาก็ตกใจเสียงร้องจึงตื่นขึ้นมาด้วย

อาราโด้ : แฮ่กๆๆ ฝะ...ฝันหรอกเหรอ.... เฮ่อ~ (^^;)

ทาสึคุ : เฮ้ย!! อาราโด้เป็นไรรึเปล่า แหกปากร้องซะชั้นตกใจหมดเลย!!

อาราโด้ : ไม่เป็นไรๆ แหะๆ เฮ่อ...

อาราโด้หน้าซีดเผือด ทาสึคุจึงนั่งเป็นเพื่อนอยู่ข้างๆ

ทาสึคุ : มีปัญหาอะไรก็บอกกันได้นะ อย่าเก็บไว้คนเดียว...

อาราโด้ : ฝันร้าย ฝันร้ายมากๆ แง้------------ (>_<)

เขาโผเข้ากอดทาสึคุทันที

อาราโด้ : ฝันน่ากลัวมากๆเลยเด๊--- มีเด็กผีโผล่มาจากตัว น่ากลั๊ว----- โฮๆๆๆ

ทาสึคุ : โอ๋ๆ ใจเย็นๆน้า มันเป็นแค่ความฝันน่ะ

อาราโด้ : แงๆ น่ากลัวๆ ฮึกๆๆ

ฟืด!!! (เสียงสั่งน้ำมูก)

ทาสึคุ : เฮ้ย!!!! ไอ้สกปรก!!! ยี้-------

อาราโด้ : ฮ่าๆๆ เอิ๊ก

อาราโด้กลับมาร่าเริงดังเดิม จึงชวนทาสึคุออกไปเดินเที่ยว

ทาสึคุ : จะไปไหนกันดีละเนี่ย?

อาราโด้ : ไปดูหนังเป็นไง

ทาสึคุ : แต่ทำไมมันยังกะคู่รักไปเดทกันเลยอ่ะ... (^^;)

อาราโด้ : งั้นเหรอค้า~

ทาสึคุ : ไอ้บ้านี่!!

อาราโด้ : ฮะๆๆๆ

ทั้ง2คนเดินคุยกันอย่างสนุกสนาน แต่ขณะนั้นได้มีชายคนนึงเดินสวนมา

ทาสึคุ : เฮ้ย..อาราโด้ ดูคนนั้นดิ แต่งตัวยังกะมาจากต่างดาว เอิ๊กๆ

อาราโด้ : หมะ..หมอนั่นมั่น!!

ทาสึคุ : อะไรหรอ!?

อาราโด้ : รีบหนีเร็ว!!!!

ทั้ง2คนรีบวิ่งหนี แต่ทว่าชายคนนั้นก็วิ่งตามด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามาก

อาราโด้ : ทาสึคุ!!!!

ทาสึคุถูกชายคนนั้นล็อคคอไว้

ทาสึคุ : อึ๊!! ปล่อยเด้!!!!

อันซัส : ฮึๆๆ สวัสดี อาราโด้ บาลังก้า

อาราโด้ : แกเป็นใคร!!! ปล่อยทาสึคุนะ!!!

อันซัส : อ้อ~ นี่เพื่อนรักแกสินะ อ๊ะฮะๆๆ

อันซัสได้หยิบเลื่อยไฟฟ้าอันเล็กๆออกมา แล้วกรีดลงบนกะโหลกศีรษะของทาสึคุ

กรื๊---ด กรื๊ด (เสียงเลื่อย)

ทาสึคุ : อ๊า-----ก!!!!!

อาราโด้ : ทาสึคุ!!!!!

ทาสึคุดิ้นเร่าๆอยู่พักนึงก็ขาดใจตาย อันซัสควักสมองของทาสึคุออกมาแล้วทำท่าส่งให้อาราโด้

อันซัส : ฮึๆๆ อ้ะ นี่สมองของเพื่อนรักของนาย อ๊ะฮะๆๆๆ

อาราโด้ : แก...แกฆ่าทาสึคุ!!!!!!!!

อาราโด้เข้าสู้กับอันซัสหมายจะล้างแค้นให้ทาสึคุ จนในที่สุดอาราโด้ก็แย่งเลื่อยไฟฟ้าจากอันซัสมาได้

อาราโด้ : ตายซะเถอะแก!!!!

กรื๊---ด กรื๊---ด กรื๊ด (เสียงเลื่อย)

อันซัส : อย่ะ...อย่า!!! อ๊ากกกกก!!!!!

อันซัสถูกเลื่อยไฟฟ้าตัดศีรษะขาดดับอนาถลงตรงนั้น อาราโด้ได้แบกร่างอันไรวิญญาณของเพื่อนรักกลับไปทำพิธีศพที่บ้านท่ามกลางความเศร้าโศกของทุกๆคน

เอคเซเลน : เกิดอะไรขึ้น!!!!! ทาสึคุ!!! ทาสึคุ!!!!

บรุคลิน : ใครฆ่าทาสึคุ!!!!

อาราโด้ : แมชีนนารีชิลเดรน... ฮึ...ฮือ.... ทาสึคู้---------------

พิธีศพได้เสร็จสิ้นลง ทุกคนได้แยกย้ายกันไปพักผ่อน อาราโด้นั่งทำใจอยู่ที่สวนหลังบ้านโดยมีบรุคลินเป็นเพื่อนคอยปลอบใจ

อาราโด้ : ฮึก...ฮึก...ทาสึคุ....

บรุคลิน : อาราโด้... ทาสึคุ...ทาสึคุไปดีแล้ว....

ความโศกเศร้ายังไม่ทันจางหาย ทันใดนั้นเองบ้านทั้งหลังถูกระเบิดกลายเป็นจุล

ตู้มมม!!!!

อาราโด้ : เกิดอะไรขึ้น!!!!

บรุคลิน : ฟอลก้า!!!!!!!

ทุกคนในบ้านโดนระเบิดตายหมด เสียงหัวเราะอันชั่วร้ายได้ดังขึ้น

สรีซัส : อ๊ะฮะๆๆๆๆ พวกหน้าโง่ต้องตายให้หมด ฮะๆๆๆๆๆๆๆ

อาราโด้ : แก!!!! แมชีนนารีชิลเดรน!!!

สรีซัส : โฮ่-- แน่นักเรอะ!! อาราโด้ บาลังก้า!! ตายซะเถอะ!!!!

บรุคลิน : แก!!! ชั้นจะล้างแค้นให้ทุกคน!!!

อาราโด้กับบรุคลินร่วมมือกันกำจัดสรีซัสได้สำเร็จ

สรีซัส : กะ...แก... อาราโด้ บาลังก้า------!!!!

บรุคลิน : แฮ่ก...แฮ่ก...ใน...ในที่สุด ชั้นก็ล้างแค้นให้ทุกคนได้แล้ว!!

บรุคลินยืนยืดอกอย่างภาคภูมิใจ ที่ตนเองสามารถล้างแค้นให้กับเพื่อนๆที่ตายไป แต่ทว่าแมชีนนารีชิลเดรนนั้นมีกันอยู่ทั้งหมด3คน

ฉึกก!!!!! (เสียงหอกแทงทะลุร่างของบรุคลิน)

บรุคลิน : อ๊อกกกก!!!

อาราโด้ : บริททท!!!!!!!!!

บรุคลินได้จบชีวิตลงด้วยฝีมือของแมชีนนารีชิลเดรนคนสุดท้าย

อุรุส : เหลือนายคนเดียวแล้วสินะ...

อาราโด้ : แก!!! แกฆ่าทุกคน!!!

อุรุส : หึ...พูดซะให้พอเถอะ...เดี๋ยวก็ต้องตายด้วยมือของผมแล้ว...เจ้าต้นแบบไร้คุณภาพ...

อาราโด้ : ต้นแบบอะไร!!! พูดอะไรไม่เห็นรู้เรื่อง!!!!!

อุรุสได้อธิบายความจริงทั้งหมดให้อาราโด้ฟัง และได้เริ่มต่อสู้กับอาราโด้

อุรุส : หึ...ฝีมือไม่เบานี่...

อาราโด้ : ชั้นจะล้างแค้นให้เพื่อนๆของชั้น!!!

อาราโด้ใช้แรงฮึดเฮือกสุดท้ายกระโดดถีบอุรุสจนล้มลง แล้วขึ้นไปนั่งคร่อมอุรุสทันที

อุรุส : อะ...อะไรกัน... ทำไมแรงเยอะยังงี้!!!

อาราโด้ : ตายซะเถอะ!!!!!

กรื๊----ด กรื๊----ด (เสียงเลื่อย)

อุรุส : อ๊ากกกกกก!!!!!

ร่างของอุรุสถูกเลื่อยไฟฟ้าตัดออกเป็นชิ้นๆ

อาราโด้ : ฮึๆๆ ตายซะให้หมด ชั้นไม่เหมือนพวกแกหรอก... ชั้นไม่มีทางเหมือนพวกแก อ๊ะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ 

บทที่5 จบ



บรุคลิน ลัคฟิลด์ (ลีฟคุง)
View full profile